jan 27

Veel kritische vragen over het huiswerk van de provincie.

Ochtend: het PIP.

Gevraagd werd wie er een praatje vooraf wilde houden. De programmamanager van de provincie deed dat en hield een praatje waarin de woorden “samen” en “vertrouwen” nog al opvielen. Door onze ervaringen gedurende het keuzeproces herkenden we ons daar niet in. Ook kregen we weer te horen dat er een probleem was wat opgelost gaat worden met de Westparallel, dat de kernen ontlast gaan worden en dat de gebiedsimpuls gaat leiden tot veel verbeteringen in de natuur. Nou ja!

Daarna begonnen de staatsraden (de rechters) met vragen te stellen aan de provincie en aan de appellanten (Smolders, Buurtvereniging Braambos, van der Heijden, BMF en Oplossing N69). De vragen gingen eerst over de compensatie. Hoe ouder het bos wat vernield wordt hoe meer bos er gecompenseerd moet worden (nieuw gemaakt moet worden). De vraag is dan: hoe oud zijn de diverse bossen, waarbij ook gekeken moet worden naar de bodem de dieren, en niet alleen naar de leeftijd van de bomen.

Daarna ging het over de vraag waarom er nog steeds geen gebieden aangewezen zijn waar deze nieuwe bossen geplaatst gaan worden. Men moet 52 hectare compenseren en heeft een zoekgebied van 440 hectaren. Waarom er na al die jaren overleggen en vergaderen nog steeds geen plaatsen aangewezen zijn waar gecompenseerd gaat worden verbaasde de staatsraden ook. Misschien geen 52 hectaren, maar dan toch misschien 20 of 30? Nee: niets. De provincie gaf twee redenen. Men wil het meeste uit het beschikbare geld halen en de grootte van het project brengt met zich mee dat het niet simpel is. Door de kritische vragen van de staatsraden kwam een en ander wel duidelijker te liggen. Er is niets over waar gecompenseerd wordt vastgelegd te zijn in het PIP, er is alleen over gesproken in Provinciale Staten. Maar als er niets is vastgelegd, welke zekerheid hebben burgers en agrariërs dan?

Vervolgens kwam de veiligheid met betrekking tot de pijpleiding van SABIC aan de beurt. In de tussenuitspraak heeft de RvS aangegeven dat de risico’s tijdens aanleg en gebruik in kaart gebracht moesten worden. Waarom de verlegging van de pijp ter hoogte van Dommelen (daar moet ie naar het westen) wel bekeken was en de verlegging bij de Takkers (daar moet ie dieper) niet, bleef onduidelijk.

De Keersopperbeemden. Het N2000 gebied met daarin het zeldzame alluviale bos krijgt te veel stikstof door de weg. Dat kun je weer wegwerken door het gebied natter te maken. Waarmee je het gevaar in huis haalt dat je teveel sulfaat binnen krijgt waardoor de planten in het gebied te veel voedsel krijgen en onder bepaalde omstandigheden zelfs dood kunnen  gaan. Daarom had de provincie in de regels bij het PIP opgenomen dat de weg afgesloten zou worden als er teveel sulfaat zou komen of teveel voedsel. De staatsraden wilden weten:  wat is teveel, hoe meet je te voedselrijk, hoe draai je dat terug, hoe lang duurt dat? De provincie kwam er niet uit en heeft tijdens de zitting aangegeven deze regel uit het PIP te verwijderen. Maar dan moet er wel een andere garantie komen dat het gebied niet verslechtert ten gevolge van de weg. Hoe dat er uit gaat zien weten we niet.

Middag: Bestemmingsplan Kempenbaan West van de gemeente Veldhoven.

De RvS ziet dit plan in één geheel met de Westparallel. Dit plan voorziet namelijk in een aansluiting op de A67. De vragen gingen vooral over de stikstofdepositie op de natuurgebieden. Met een alerte en goed ingelezen jurist leek de gemeente Veldhoven zijn plannen beter overeind te kunnen houden. De wetgeving mbt dit plan ligt ook iets anders.

De rechters gaven ons geen kans meer om een soort eindpleidooi te houden. Daarin hadden we in de ochtend mbt het PIP nog wel wat meer zwakheden bloot kunnen leggen. Jammer, die komen dan in de volgende ronde, als er die een komt. De RvS doet binnen 6 tot 12 weken uitspraak. Hoe het verder gaat horen we dan.

Concluderend: het huiswerk van de provincie was dermate broddelwerk dat de staatsraden er erg veel vragen over hadden waarop geen afdoend antwoord kwam. De kletspraatjes van de bestuurders en de provincie dat het huiswerk wat in april opgedragen is door de RvS slechts wat administratieve aanpassingen betrof bleken erg onwaar.

Wat is het toch jammer dat er in 2011, toen gekozen is voor de Westparallel, niet meer bestuurders nagedacht hebben. Het alternatief: een klein stukje nieuwe weg en verder langs Bergeijk naar het stuivertje bij Eersel  over bestaande wegen zou al deze problemen niet met zich meegebracht hebben.

Reacties zijn gesloten.